การเมืองเรื่องน้ำเน่าแห่งเมืองสารขัณฑ์

ไม่เค้ย ไม่เคยคิดว่าจะต้องมาเขียนเรื่องที่ไม่ชอบ นั่นคือเรื่องการเมือง ขนาดที่ว่าตอนนี้มือเดี้ยง แขนพิการก็ยังอดรนทนไม่ได้ ..อ่านข่าวอยู่ทุกวี่ทุกวัน จึงเกิดอาการซึมเศร้าด้วยเหตุการบ้านการเมืองทำให้ต้องเหน็ดเหนื่อยถอนหายใจเฮือก ๆ …
 
สยามเมืองยิ้มแย้มหนอ กลายสภาพเป็นสยามเมืองย่ำแย่..กลิ่นน้ำเน่าโชยมาไม่ขาดสายในหลายปีมานี้ คลองกทม.สู้ไม่ได้เลย..ยิ่งการเลือกตั้งที่ผ่านมาไม่กี่วัน ยิ่งตอกย้ำความเน่าเฟะของเมืองสารขัณฑ์บ้านเรา..เดาได้อยู่แล้วว่าผลการเลือกตั้งจะเป็นอย่างไร แต่มันขัดใจที่ได้ยินว่า next step ของพรรคนั้นคือการล้างไพ่ ล้มล้างรัฐธรรมนูญ ที่เคยผิดจะใส่ตะกร้าล้างน้ำกลายเป็นถูกโดยสุจริต จะมีการอุทิศส่วนบุญให้เหล่าสัมภเวสีเป็นหลักร้อยมาเกิดใหม่โดยไร้มลทิน แถมยังมีโอกาสหน้าซื่อตาใสเกิดในท้องเศรษฐีสารเลว…เห็นว่าอีกไม่กี่เดือนก็จะคลอดแล้วล่ะ เวลาอัปมงคล โถ St.Valentine คงเสียใจที่ต้องถูกนำมาผูกกับวันผุดวันเกิดใหม่นี้
 
การจัดตั้งรัฐบาลทำให้เท้าฮิ้ง (จีนแต้จิ๋ว) มากทีเดียว อ่านไปด่าไป แม่งงงง..หาเสียงอย่าง พอเลือกตั้งเสร็จก็พูดอย่าง.."ไม่ร่วมสังฆกรรมกับอำนาจเก่าที่โกงกิน" , "ไม่ร่วมกับพรรคการเมืองที่สร้างความแตกแยกให้กับประชาชน" แต่พอตัวเลขเบ็ดเสร็จออกมา วิ่งเป็นหนูติดจั่นกันทุกตัว เก่งเลขกันเป็นแถว มีสูตรเลขผสมเยอะแยะ ผู้เฒ่าหลายค่ายที่เป็นนกรู้จู้ฮุกกรูเป็นทิวแถว มีการเจรจาเอาตำแหน่งรัฐมนตรีพรรคเกรดเอ แย่งชิงเข้าไป ยิ่งเป็นกระทรวงที่เป็นแหล่งเงินนี่ตาลุกเลย อย่างคมนาคม ศึกษาธิการ มหาดไทย เก้าลอเก้า…หนักข้อกว่านั้นยังใจกล้าหน้าหนาขอตำแหน่งนายก เลยโดนตอกหน้าหงาย มีอำนาจต่อรองแค่หางอึ่ง ริอาจมักใหญ่ใฝ่สูง ช่างกล้า…สองขั้วคงส่ายหน้าระอาจิต..พรรคเล็กพรรคน้อยจับขั้วหากินร่วมกัน  ไม่โดดไปร่วมสังฆกรรมกับหัวหน้าพรรคปากหมาในทันที เพราะเรื่องราวแต่หนหลังยังเป็นชนักปักอก แม้เพลิงแค้นยังสุมใจ แต่นี่คือการเมืองไทย ไม่มีมิตรแท้ ศัตรูถาวร..
 
น่าสะอิดสะเอียน…หัวเราะร่าน้ำตาริน
 
น้ำเน่ายิ่งกว่าละครที่ว่าน้ำเน่า..ถอดหน้ากากออกมา กลายเป็นเจรจาต๊าอ่วยกันว่าใครจะได้กระทรวงไหน กระเป๋าไหนจะอยู่กับใคร แร้งลง "ต่อรองเพื่อผลประโยชน์สูงสุดของพรรค" แล้ว "บ้านเมือง" ล่ะ มึงคะ เอาไปไว้ไหน ฤาจะ said ว่า ก็พวกมึงหน้าโง่เลือกพวกกูมาแล้ว มันก็เป็นเรื่องของกูแล้วที่จะแย่งชิงเค้กกัน กุ๊ก ๆๆ ไอ้เปรต..แดกจนปากแหกแล้วลูกเอ๊ย เบา ๆ หน่อย ลืมไปเลยนะพวกเอ็ง ไอ้นโยบายที่หาเสียงปาว ๆ น่ะ อยากร่วมรัฐบาลตัวซี้ตัวสั่น…พี่น้องรากหญ้าเอ๊ย จะรู้สึกรึเปล่า กระตุกต่อมวิจารณญาณและคุณธรรมกันหรือไม่ ว่าที่เลือก ๆ มาน่ะมันส่อสันดาน หรือไม่สนใจ ได้แต่คิดว่าทุกพรรคมันก็กินเหมือนกันหมด ฉะนั้นเลยเลือกพรรคที่ให้ประโยชน์แก่ปากท้องตัวเอง คิดถึงส่วนรวมไม่ได้ช่วยให้ท้องอิ่มนี่หว่า …ไม่น่าเชื่อว่า คนตาบอดยังมองเห็นกว่าคนตาดี..สาธุ
 
วิบากกรรมยังไม่หมดสิ้น ปากหมาได้มายังต้องตอบคำถามประชาชนเรื่องทุจริตติดตัวอีกอย่างน้อยสี่รายการ คิดว่าเป็นหมากของหัวหน้าสัมภเวสีในการกำจัดจุดอ่อน เพราะถ้าปากหมาไปไม่ถึงฝั่งฝัน ตัวตายตัวแทนก็จะได้รับเลือกให้เสียบแทนหรืออาจเป็นว่า "ด้วยเสียงเรียกร้องของพี่น้องประชาชน กระผมขอกลับมารับใช้บ้านเมือง"
 
นอกจากการเมือง ยังแผ่ไปถึงทุจริตเทศกาลภาพยนตร์ตั้งแต่ปีแรก ๆ ที่จัดอีก ไม่แปลกใจเลยที่งานมันออกมาสารเลวขนาดนั้น…กิจกรรมกินโต๊ะมากมายในประเทศเรานี้ ออกสื่อกันไม่เว้นแต่ละวัน…
 
หดหู่จริงหนอ…พ่อหลวงขา เหนื่อยหนักนัก สร้างมาด้วยมือ ถูกทำลายด้วยเหล่านรกอเวจี…ขอบุญกุศล สิ่งศักดิ์สิทธ์ช่วยพวกเราด้วยเถิด  
This entry was posted in ข่าวสารและการเมือง. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s