สะบายดี ปะเทดลาว ตอนสอง วังเวียงที่รัก

ได้ฤกษ์มาเขียนตอนสองซะที อยู่เวียงจันทน์คืนเดียว วันรุ่งขึ้นออกเดินทางไปวังเวียงโดย VIP bus โชคดีได้ที่นั่งเบาะ 2 ที่สุดท้าย คนมาช้ากว่านั้นต้องนั่งเก้าอี้พลาสติกไม่มีพนักตรงกลางทางเดิน ! แม่เจ้า จ่ายตังเท่ากันแท้ ๆ ถ้าต้องนั่งอย่างงั้นสี่ชั่วโมง ตายดีกว่า  ขนาด VIP Bus นะเนี่ย ไม่อยากจะคิดว่ารถธรรมดาจะขนาดไหน อิฉันหลับตลอดทางด้วยฤทธิ์ยาแก้เมามิฉะนั้นอ้วกแตกกระจายแน่นอนเพราะทางขึ้นเขาโค้งไปมา วิวสวย ทุ่งเขียวขจี มีหมู่บ้านเล็ก ๆ น่ารักตามทาง ธรรมชาติสุดขีด ไปถึงที่พักที่วังเวียง Thavonsouk Hotel ห้องไม่สวยอย่างในเว็บแต่วิวดี อยู่ริมแม่น้ำซองเลย ภูเขาสวยมากกกก อากาศดี…วังเวียงเป็นเมืองเล็ก ๆ เอง อารมณ์แบบข้าวสารบ้านเรา เพียงแต่มีขุนเขาสายน้ำสวย เราไปเช่าจักรยานกัน แลกตัง (แพงกว่าที่เวียงจันทน์อีก) อาหารการกินก็แพง ขายนักท่องเที่ยวอ่ะนะ จะมีพวกอาหารอิตาเลียนเยอะอยู่ แต่ไม่อร่อย ที่เก๋คือมีที่ให้เอนหลังนอนดูทีวีได้  ร้านส่วนใหญ่จะเปิดซีรีส์ Friends ให้ดูกัน โอ้ย ฝรั่งติดตรึม เราก็ด้วย ก็มันขำนี่นะ กินข้าวเสร็จแล้วก็ขี่จักรยานไปข้ามสะพานลำน้ำซอง เสียค่าข้ามด้วยนะฮะ แต่ก็สวยดี ขี่ไปเรื่อย ๆ ผ่านหมู่บ้าน ดูชีวิตชนบท ผ่านทุ่งข้าวเขียวอร่าม ประทับใจมาก ถ้าไม่ค่ำเกินไปก็จะเดินต่อไปที่เล่นน้ำในภูเขาอยู่หรอก แต่ดึกแล้วเลยกลับ ซื้อเบียร์ลาวมากิน โอ้ เนียนมั่ก ๆ เรากินข้าวกันที่โรงแรม เจ้าของนั่งเล่นกีต้าร์ร้องเพลงฝรั่งทั้งคืน เรากลับห้องดูหนัง ชิลสุด ๆ 
 
วันต่อมากินข้าวเช้าที่ที่พักแล้วก็เดินเข้าไปในเมืองดูแพคเกจเที่ยว + ตั๋วรถไปหลวงพระบาง ที่บริษัทท่องเที่ยว กิจกรรมมี Tubing (ล่องห่วงยาง) kayak ดูถ้ำ ประมาณนี้ เราได้ที่ Riverside Tours ตกลงก็ไป kayak + เข้าถ้ำ เพราะมีเวลาแค่ครึ่งวัน ค่าใช้จ่ายคนละแสนสองหมื่นกีบ ตั๋วรถไปหลวงพระบาง ก็ไป minibus ซึ่งคือรถตู้นั่นเอง (เข็ดกับ VIP Bus แล้ว) เสียคนละแสนกีบ จริง ๆ ค่ารถ VIP Bus ที่ bus station มัน 85,000 กีบ  ถ้าเป็นบ.ทัวร์ บางที่ก็ 95 บางที่ก็แสนนึง เราได้ราคา minibus แสนนึงก็เลยโอเค ก่อนไป kayak กัน ก็แวะกินข้าวเปียก (ก๋วยเตี๋ยว) ซะหน่อย เห็นพวงเครื่องปรุงแล้วตกใจ เฮ้ย ! นี่มันผงชูรสนี่หว่า ตักปรุงกันงี้เลย ! กินเสร็จก็นั่งรถ truck ไป drop เราไว้ที่ 20 km away …เรา kayak กันโดยมีพี่ไกด์พายไปด้วย…ปิดตา เปิดหูฟังเสียงธรรมชาติ จมูกรับกลิ่นบริสุทธิ์ อืม..สุดยอด ใครมาวังเวียง ต้องล่องลำน้ำซอง มิฉะนั้น มาไม่ถึงวังเวียง แล้วจะติดใจ..เราพายไม่ค่อยถูกอ่ะนะ ดีที่เอ้มีทักษะ..ระหว่างทางจะมีคนจับปลาไปมา ที่เพิ่งเคยเห็นคือ แท่น/Tower โดดน้ำ สร้างด้วยไม้ เหมือนนั่งร้าน แต่สูงชะมัด (กะไม่ถูกว่ากี่เมตร) ให้โหนเชือกไปมาแล้วก็กระโดดน้ำ ตอนแรกก็ไม่อยากโดดหรอกนะ คนเยอะ ฝรั่งแยะ เพลงแดนซ์ดัง เสียดายบรรยากาศธรรมชาติหมด มีคนนึงโดดลังกาหน้าสามรอบครึ่ง โปรมากคับพี่ ! 
 
แม่น้ำซองไม่เชี่ยวมาก น้ำใสสะอาดเย็นดี เราไปพักที่บาร์นึงที่เพลงไม่ดังมาก แต่ไม่ได้กินอะไร ด้วยความอยากเล่นน้ำจัด แต่ยังไม่อยากโดดน้ำ เลยล่องห่วงยางพอเป็นพิธี แล้วก็ขึ้นฝั่งเพื่อเข้า"ถ้ำนอน" ทางเข้าถ้ำมีแอ่งน้ำเย็น เล่นน้ำได้ ทางเข้าถ้ำต้องล่องแพยางเข้าไป โอ้ย มืดอย่างแรง ไม่เคยเข้าถ้ำอย่างงี้มาก่อน พี่ไกด์ต้องส่องไฟ ต้องปีนขึ้นด้านบน เอาจิงดิ slope ดินเปียก ๆ +หินอยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ เออ ด้ายยย มามันส์อยู่แล้ว ถ้าชั้นตกแง่งหิน เก็บชั้นไปด้วยละกัน พี่ไกด์ยื่นเทียนไขมาให้ถือคนละเล่ม ไม่ได้ช่วยให้เห็นอะไรเลย มืดอย่างเดียว ไม่เห็นถ้ำอะไรเท่าไหร่ ไม่สวยด้วย พี่ไกด์เล่าให้ฟังว่าชื่อถ้ำนอน เพราะเมื่อก่อนชาวบ้านเค้าเข้ามานอนหลบระเบิดช่วงสงครามกัน แต่แปลกแทนที่เราจะกลัวกลับไม่ได้คิดไรมาก ถ้าเป็นปกติคง imagine ไปแล้วว่าเออ มีคนตายในถ้ำแหงม มีซากกระดูกป่าววะ งูล่ะ ศพล่ะ blah blah สงสัย concentrate กับการเดินมากเพราะมันลื่นสุด ๆ ได้หยุดดูถ้ำตอนหยุดยืนเท่านั้นเอง ที่นี่ไม่ค่อยมีหินงอกหินย้อย มี potasium แว้บ ๆ นิดหน่อย ขนาดเดินระวังสุด ๆ ยังลื่นก้นจ้ำเบ้า บางที่มีรูลึก + ใหญ่ ตกไปตายแน่นอน สองหนุ่มไปหยุดดูดบุหรี่กันในถ้ำ เห็นรอยมือนักท่องเที่ยวเต็มผนังเลย เราว่าไปเที่ยวไม่ควรทิ้งชื่อหรืออะไรแบบนี้ไว้ เพราะถ้ำไม่ใช่ของเรา ไม่ควรไปประกาศศักดาว่า "กูมาถึงแล้ว" ควรอนุรักษ์สภาพเดิมไว้ให้คนรุ่นหลังดูมากกว่า..เอ้มาเล่าทีหลังว่า เห็นวิญญาณคนตายในถ้ำแต่ไม่อยากบอกให้กลัว (คือเอ้มี sense ด้านนี้อ่ะนะ) ฮือออ…มีค้างคาวในถ้ำด้วย รวม ๆ ก็ตื่นเต้นดี ประสบการณ์ใหม่…ถ้าใครไปวังเวียง เห็นเค้าว่าควรไป "ถ้ำจัง" เพราะเป็นถ้ำศักดิ์สิทธิ์ของชาวลาว มีลำธารน้ำไหลลอดออกมาจากถ้ำและสามารถขึ้นไปที่ปากถ้ำด้านบนเพื่อมองทัศนียภาพของเมืองวังเวียงได้…
 
ออกจากถ้ำมาเล่นน้ำหน้าถ้ำล้างตัวนิดหน่อย เจอคู่ฝรั่งกำลังจะเข้าถ้ำ แต่ปรากฎผู้ชายป็อดขึ้นมาเลยไม่เข้า หลังจากนั้นเราก็ kayak กันต่อ ไปเจอที่โดดน้ำป้ายบอกว่าเป็น last stop เลยเอาวะ…เอ้ไปลองโดดก่อน เราถ่ายรูป อุตส่าห์ตั้ง continuous shots แล้วเชียว แต่ดันใช้ไม่เป็นเลยได้รูปเดียว แล้วหลังเอ้ก็ไม่ดี เลยโดดได้รอบเดียวอีก (ขอโทษนะเอ้) เราทำใจได้ก็ไปโดด โดดรอบแรก ความรู้สึกแรกตอนปล่อยตัวออกไป คือ freedom ว่ะ ลอยหวิว ๆ มันส์ดี ตอนว่ายเข้าฝั่งมาดูรูป ตายแว้ว..ขาแข้งฉันแหกขนาดนี้เลยเรอะ ตอนแรก ๆ ไม่มีใครโดดกัน เห็นชั้นเป็นหญิงหัวดำตัวเล็ก ๆ มันเลยมาโดดกัน เราขอไปรอบสอง ท่าสวยกว่าเดิม มีกอดเข่าลงด้วย แต่ลังกาไม่เป็นอ่ะ มีชายไทยคนนึง ทำท่าจะไปโดดเพราะแฟนยุ แต่ปรากฎป็อดอีกคน แฟนสาวมาโดดแทน เสียฟอร์มหมด แมนโคด เอ้ยุให้เราไปรอบสาม ทำตามท่าที่ไกด์แนะนำ ด้วยความอยากหมุนลังกาให้ได้ ฮู้ย แกว่งตัวขาชิดกันสวยงาม ไกวไปเริ่ด ๆ ปรากฎ ทำตามพี่ไกด์ แม่งเอ๊ยย แป้ก ! นมเนิมพุงเพิงฟาดน้ำ จุกโคด พูดไม่ออก อยากลองอีกรอบแต่เจ็บ ไม่ไหว เลยพากันพายกลับ ระหว่างทาง เค้ามีซ้อมพายเรือเพื่อแข่งกันในงานประจำปี บึ้ดจ้ำบึ้ดกันใหญ่ ถึงท่าเรือที่ Thavonsouk ทิปพี่ไกด์ไปสองหมื่นกีบ อาบน้ำอาบท่า เราถ่ายรูป เอ้วาดรูป ชิลไปมา แล้วไปกินข้าวในเมือง นอนดู friends ตั้งนาน กลับบ้าน ดูหนัง นอน สนุกจัง ขอบคุณ Bangkok Airways ที่ตั๋วไปหลวงพระบางเต็ม เราเลยต้องนั่งการบินไทยไปเวียงจันทน์แทนและได้มาแวะที่วังเวียง 
 
Hilight ทริปนี้บอกได้เลยว่าคือวังเวียง …กุ้ยหลิน/ปาย แห่งเมืองลาว …
This entry was posted in Travel. Bookmark the permalink.

One Response to สะบายดี ปะเทดลาว ตอนสอง วังเวียงที่รัก

  1. ป้าจะอิ๊บ says:

    เฮ้อออมีแต่คนได้ไปเที่ยวอ่า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s