ตาล ภาคอวตาร องก์ 1

และแล้ว..ตาลก็ได้ไปอวตาร…เปล่า ไม่ได้ไปเกิดใหม่ (อย่าเพิ่งดีใจ) และไม่ได้เกิดอยากจะเป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์แต่อย่างใด…เหตุเกิดเพราะคิม เพื่อนตาลเพียงคนเดียว !….เรื่องมีอยู่ว่า…
คิมได้สมัครสมาชิกนิตยสาร Anywhere แล้วเกิดได้รางวัลที่พักเป็นห้อง Executive Suite ที่ Avatar Spa Mountain Suite  (อ่านว่า อวตาร) ที่จังหวัดอุทัยธานี เป็นเวลาสองวันหนึ่งคืน มูลค่าห้อง 80,000 บาท (อ่านว่า แปดหมื่นบาท) !!!  โอ้อนิจจา..ฟ้าช่างกลั่นแกล้งคิมมี่ศรีอุทัย(ธานี)ของเรา เนื่องจาก voucher นี้จะหมดเขตสิ้นเดือนสิงหา แต่คุณแฟนของคิมไม่สามารถไปได้ ครั้นคิมจะไปคนเดียวก็กระไร เพราะที่นี่เหมาะสำหรับคู่รักไปสวีทสวี๋วี่วี จู้ฮุกกรูอู๋อิ๋มกันตอนฮันนีมูน…คิมจึงพยายามไปโพสต์ขาย  voucher นี้ในเน็ต ซึ่งโดนกดราคาซะขนาดคิมบอกว่า "กรูให้เพื่อนกรูซะดีกว่า ราคาแบบนี้ เสียศักดิ์ศรีเฟ้ย "  (ก็มันเล่นต่อเหลือห้าพัน ช่างกล้า)…พี่เจี๊ยบไม่ว่างไปเพราะติดเรียนภาษาจีน…อันเรานี้หนอ เนื่องจากเคราะห์ซ้ำกรรมซัดให้ร่างน้อย ๆ ของเราได้ทุกข์ระทมขมใจมาหลายปี มาบัดนี้ กรรมดีที่ก่อได้ส่งผลบุญให้อัญชลีนี้ได้ไปที่นี่แทน….ขอกรี๊ดเป็นภาษาอิสาน…ให้มั้นได้จั้งซี้ ขอขอบคุณล้ายหลาย เด้อค่ะเด้อ…เอ๊ะ ไม่ใช่สิ อุทัยอยู่ภาคเหนือ…แป่ว
 
แรกเริ่มเดิมที รางวัลนี้เค้าให้แค่ห้องอย่างเดียว แต่ไป ๆ มา ๆ เค้ามีโปรโมชั่นดั๊มพ์ราคามีแพคเกจสามหมื่น ซึ่งได้ benefit เยอะกว่าตูอีก  ทางโรงแรมจึงรู้สึกผิดมั้ง เลย offer benefits ให้เพิ่มค่าคู้น ได้นวดไทยฟรี 2 ชั่วโมง พร้อมอาหารเช้า กลางวัน เย็น ตลอดระยะเวลาที่พัก…เลิศศศศ… ทีนี้ จะไปอยู่ท่ามกลางป่าเขาลำเนาไพร ที่คู่หญิงชาย หญิงหญิง ชายชาย ใด ๆ ก็แล้วแต่ เค้าไปจ๊ะจ๋าปลาสลิดกัน จะให้เดี๊ยนหงุดหงิดจิตตกเพราะเกิดอาการเปล่าเปลี่ยวเสียวหัวใจคนเดียวก็ไม่ไหวฮ่ะ  ฉะนั้น ภาระกิจต่อไปคือหาคนไปด้วย !  เพื่อน ๆ ไม่ว่างกันทั้งนั้น  สุดท้าย ก็มีนางฟ้ามาช่วย โอ้ พี่ปูแสนงาม ฟ้าสีครามสดใส ก็ตกลงใจกันง่าย ๆ ไปไหนไปด้วย  โว้วววว…ขอกราบงาม ๆ
 
แต่ไอ้อุทัยธานีเนี่ย  มันอยู่ส่วนไหนของประเทศไทยวะ…ได้ข่าวว่าชีวิตนี้ขับรถไปต่างจังหวัดเป็นแค่ หัวหิน กะพัทยา…เอาละวา ตูข้าจะทำยังไง (ขอโทษที่ blog นี้ สำนวนลิเก ไปหน่อย แหม…อ่านปากสิ…ก็อวตารน่ะ อวตาร…ไม่ใช่อวกาศ ก็ต้องสำนวนโป๊งชึ่งตึ่งโป๊ะอย่างงี้แหละ) ถามคนโน้นคนนี้ ขอแผนที่จากโรงแรม (ซึ่งโคตะระ มีประโยชน์ คาดว่าถ้าตามแผนที่นั้นไป จะไปถึงได้ในชาติหน้า รออวตารไปเถอะ ก็แผนที่มันเล่นเริ่มจาก กรุงเทพ แล้วจุดต่อไปคือสุพรรณบุรีเลย แล้วไอ้สุพรรณนี่มันไปไงละเฟ้ยยย) สรุป…ไปตายเอาดาบหน้า
 
พี่ปู :  ตาล  แล้วเราจะไปกันยังไงล่ะ  ขับรถไปเหรอ
ตาล :  ใช่ดิพี่  จะให้นั่งรถทัวร์หัวแดงแจงแวง เป็นพวกถือชะลอมไปโรงแรมห้องละแปดหมื่นเนี่ยนะ เกิดต้องโบกรถไป โดนหนุ่มหน้ามน(สิทธิ์) คนบ้ากาม (เทพ) มาทำมิดีมิร้ายล่ะพี่  ไม่ล่ะ ขอขับรถไปดีก่า
พี่ปู : จิงด้วย  ราชนิกูลอย่างเรา   (เดี๊ยนขำก๊ากค่ะคุณ  ชอบมาก  ราชนิกูลอย่างเรา)  เอ่อ  แล้วตาลไม่กลัวขับ ๆ ไป จะมีใครเขวี้ยงหินใส่รถเหรอ
ตาล :  เอ่อ พี่  ใครจะมาเขวี้ยงหิน (วะ) ไปอุทัยนะพี่  ไม่ได้ไปโดนเนรเทศออกจากเผ่า  (ชอบพี่ปู พี่สาวสุดที่รัก ปล่อยมุขหน้าตาย น่าร้ากกก)
พี่ปู : โอเค  ถ้าตาลไม่กลัว  พี่ก็ไม่กลัว…แต่เอารถตาลไปนะ   (ตรึ่ง)  เพราะรถพี่กินน้ำมัน  (อ้อ แล้วไป ก็ BMW น่ะ ว่าไม่ได้)
 
เอาล่ะ สองราชนิกูลจากแดนพระนคร พร้อมเสด็จประพาส (จะโดนตำรวจจับมั้ยเนี่ย) เมืองลับแลแห่งทิศอุดร (ทิศเหนือไง) โดยมิได้เกรงกลัวภยันตรายใด ๆ …ดนตรี !  มา !   เตร๊ง เตรง เตรง เตร๊ง ตะหลึ่ง ตึ่ง โป๊ะ…แล้วเชิดดดดด….
 
สรุปนัดกันวันเสาร์ที่ 26 สิงหา เวลา 8 โมงเช้า เนื่องจากอยากไปถึงเที่ยง ๆ …เจอกันบีทีเอสช่องนนทรีแถวบ้านเรา…เหมาะเลย..และแล้ว วันเสาร์ก็มาถึง..  
ขณะนี้ เวลา 8 นาฬิกา…ประเทศไทย รวมเลือดเนื้อชาติเชื้อไทย (ทำไมพี่ปูยังไม่โทรมาวะ)   8:35 น.  พี่ปูโทรมาจากโทรศัพท์สาธารณะ  ตาล  พี่ลืมมือถือ …ยังไม่ทันเดินทางเลย มีแววซะแล้ว…เราตกลงใจขับรถไปทางวิภาวดี มุ่งหน้าอยุธยาขาเข้า รถเคลื่อนตัวช้าสลับหยุดนิ่ง…ม่ายช่ายจส.100 เฟ้ย…
 
พี่น้องสองสวยรวยอารมณ์ขัน มองตากันปริบ ๆ กูจะไปทางไหนกันดีวะ  มีแผนที่จากโรงแรมมาแผ่นเดียว กะมือถือเราหนึ่งเครื่อง ไม่ต้องถามถึงแผนที่ประเทศไทย…ไม่มี…ก๋ากั่นมาก…ก็เพื่อน ๆ บอกตรงไปทางวิภาวดีเรื่อย ๆ เดี๋ยวก็ถึงเอง..เอ๊ะ ๆ เราจะเลี้ยวซ้ายเข้าอยุธยา หรือตรงไปสระบุรีดีวะ ฮือ ๆ น้องเอก (น้องที่ทำงานเอ็ม ที่บ้านอยู่อุทัยธานี) ช่วยด้วย  ต้องโทรไปโรงแรม พี่ปูเป็นเนที่ดีมาก จดทุกอย่าง  แต่สุดท้าย ก็ไม่ได้ไปทางที่คนแนะนำกันเล้ย  ตอนหลัง ท่าไม่ดี เลยแวะปั๊มซื้อแผนที่ประเทศไทย เวอร์ชันสำหรับคนขับรถ กางไป ดูไป ขับไป  ตาลเล่นคอนเสิร์ตเปิดตลกไป  หลงทางระเบิดระเบ้อ หนุกดี พี่ปูพาเราล่อไปสิงห์บุรี มุ่งหน้าอ่างทอง นครสวรรค์  เอ่อ  ได้ข่าวว่าจะไปทางสุพรรณ  โอเค ไม่เป็นไร  ราชนิกูลอย่างเรา ไม่มีการขับถอยหลัง ต้องสู้ต่อไป เลยแวะถามคนโน้นคนนี้ ทางหลวงมั่ง คนขับสามล้อมั่ง พี่คนขายเกาเหลาเลือดหมูมั่ง  เด็กปั๊มมั่ง…เรา  friendly กับทุกคนค่า เป็นอดีตนางงามบ้านบึงก็งี้แหละ  พี่คะ พี่ขา  รักทุกคนเลย…
 
ขับรถไปฝนตกไป  ย่างเข้าเดือนหก ฝนล่ะก็ต๊กพรำ ๆ (เดือนแปดเฟ้ย) ชมนกชมไม้ เฝ้าดูชีวิตพสกนิกร (ของในหลวง) เรือกสวนไร่นา เปิดหน้าต่างรับลม ดมกลิ่นกรุ่นไอหญ้า ฝนซาฟ้าสวยไปตามทาง รถแทบไม่มีเลย…โอ้วว  ในที่สุด เราก็ถึงอำเภอบ้านไร่แล้ว (โรงแรมอยู่อำเภอนี้)  แต่ไอ้โรงแรมมันอยู่ไหนวะ…ขับขึ้นเขา วนไปมา เฮ้ยยย  ป้าย Avatar นั่น ๆ ตามมันไป…โรงเรียนวัดหินตุ้มอยู่ไหนวะพี่ เราต้องผ่านโรงเรียนตุ้ม ๆ นี่ก่อน…เราว่าเลี้ยวซ้ายนี้นะพี่…ไม่นะ ตาลเห็นป้ายตรงไหนเหรอ พี่ว่าขับตรงไปดีกว่า…เฮ้ยยยย  เลยแล้ว ๆๆ…กลายเป็นโรงเรียนบ้านหนองอะไรนี่ได้ไงวะ  กลับรถ ๆ….ทำไมหมากะไก่บ้านเมืองนี้มันชอบนอนอยู่กลางถนนและชอบข้ามถนนเวลารถวิ่งเนี่ย หรือว่าคิดฆ่าตัวตาย…เฮ้ยยย  เกือบแหกโค้ง….ตรงไป ๆ เห็นมั้ยพี่ ต้องเลี้ยวไอ้เมื่อกี๊ที่เราบอก…โห ตาล เห็นป้ายได้ไงเนี่ย….บอกแล้วพี่ ว่าเราหูหมา ตาผี….
 
โอ้วววว ในที่สุด  เราก็เจอป้ายทางเข้าจนได้  เป็นแท่งหินอันใหญ่บึ้ม สลักว่า Avatar …น้ำตาราชนิกูลไหลพราก…เอ๊ะ ๆ ตึกนั้นแน่เหรอเพคะ เสด็จพี่…นั่นสิ เสด็จน้อง เสด็จพี่ว่ารูปร่าง สีสันมันเหมือนตึกบ้านพักคนงานเลยนะ…เออ เราก็ว่าเหมือน…เอาล่ะ ลองถามพี่ยามดูฤา (อ่านว่า รือ)…เฮ้ย ตึกนั้นจิง ๆ ด้วย….ไม่มีที่จอดรถ เหวอ…ไหงกองดินกองทรายพะเนินงั้นล่ะท่าน…มีหลุมบ่อยักษ์หยั่งกะหลุมอุกกาบาตอยู่หน้าตึกด้านซ้าย …เอ่อ มันหลอกกรูมาขายป่าววะเนี่ย…ไม่ทันไร มีพนักงานสองคนออกมารับ  แสดงว่าพี่ยามส่งซิกผ่านตะแล็บแก๊บไปบอก…โอ้..ถือร่มกระดาษไฮโซ เหมือนสาวเจียงใหม่มาสองคัน  ให้เราสองคน มารับกันถึงที่ ไม่เอาเสลี่ยงมาด้วยล่ะพี่…สงสัย ๆ  ขอถามหน่อย ทำไมเป็นหลุมบ่องั้นล่ะ  ไม่มีที่จอดรถดี ๆ เหรอคะ….อ๋อ concept เรา ต้องการให้แขกเห็นความแตกต่างค่ะ  เปรียบเทียบภายนอก กับภายในโรงแรม…อืมมมม ลึกนะเนี่ย (แต่เกิดคนขับเบนซ์ บีเอ็ม รักรถมาก ๆ หรือคนรวย ๆ มา เค้าจะคิดอย่างนี้มั้ยเนี่ย) …..
 
โอวววว….เราเดินเข้ามาถึงภายในโรงแรมจนได้….
 
ดนตรีและเสียงร้องขึ้น(กรุณาอ่านทำนองเป็นกลอนแปด)….."บัดนั้น สองศรีราชนิกูลทูลกระหม่อม ก็พรักพร้อมบริพารอันสดใส ที่เหนื่อยอ่อนร้อนรุ่มเหมือนสุมไฟ ก็ผ่อนคลายหฤทัยไปโดยพลัน…."
 
เสียงพูด :   จบ ตาล ภาคอวตาร องค์ 1 สองสาวตะลุยแดนอุทัย  โปรดติดตามองก์ต่อไปในเร็ววันนนนน 
This entry was posted in Travel. Bookmark the permalink.

6 Responses to ตาล ภาคอวตาร องก์ 1

  1. munika says:

    ยาวโคตรๆ เลยแก … แต่น่าหนุกง่ะ อิอิ ถ่ายรูปมาเยอะนะ ( แต่ไม่ต้องบอกก็ได้มั๊ง ) คิก คิก

  2. เหมือนเจี๊ยบ says:

    (-_-\’)\\ กว่าจะอ่านลิเกจบ

  3. Krikkiat says:

    อืม เป็นวิกลิเกเลยนะเนี่ย…จากคนที่ได้รางวัล แต่ไม่ได้ไป \\(T-T)/

  4. Chris says:

    เดี๋ยนจะยืมไปเขียนพอกเก็ตบุ๊ค อ่ะ  ดั๊ยม่ะก่ะ อิอิ

  5. Anchalee says:

    ยืมไปเขียนหนังสือไม่ได้ค่ะ  ต้องให้เดี๊ยนเขียนเอง ถึงจะถูกลิขสิทธ์  หุหุหุ  ไว้หนังสือทัวร์ญี่ปุ่นของแก๊งค์เดี๊ยนเขียนกันเสร็จเรียบร้อย (และได้ตีพิมพ์) ก็อย่าลืมอุดหนุนนะฮะ

  6. emmy says:

    แก ขำกว่าที่คิดไว้อีกนะเนี่ย รวมเล่มขายเลย เดี๋ยวชั้นซื้อโหลนึง เอ。。。หรือว่าที่เราขำกว่าปกติ เพราะไม่ได้ฟังเรื่องขำขันภาษาไทยมาหลายวัน ฟังแต่เสียงในฟิล์มแถวเสินเจิ้น ฮุ ฮุ  เขียนองก์สองมาเลยนะเพคะ หม่อมน้องรออ่านอยู่

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s