บิน บิน ไป

ช่วง 6 อาทิตย์ที่ผ่านมานี้ ชีวิตเรามีมรสุม พายุ  ลูกเห็บ ฝนตก ฟ้าร้อง แดดออก  ดอกไม้บาน  ครบเลย…
 
ก่อนหน้านี้ ทนอยู่ในฟ้ามืดหม่นมาตลอด…เห็นสิ่งที่หลอก ก็ปัดมันออกจากตา ทำเป็นไม่เห็น…ได้ยินสิ่งที่เลว ก็ให้ผ่านเข้ามาแค่หูชั้นกลาง ทำเป็นไม่ได้ยิน…ได้กลิ่นความลวง ก็สั่งมันออกไป ราวกับมันเป็นแค่ละออง…มีเสียงสวรรค์มาตักเตือนก็หลายที แต่ก็พยายามมองในแง่ดี ว่าที่เหตุการณ์มันเลว เพราะมีเหตุปัจจัย  เมื่อเมฆหมอกผ่านไป  ทุกสิ่งทุกอย่างมันต้องดีขึ้น …แต่มันกลับแย่ลงแฮะ  …ทั้ง ๆ ที่เราเอง ก็เตรียมจะโดดออกจากเรือก่อนมันจะอับปางนะ  แต่โดดช้าไปหน่อย โดนยิงเรือล่มซะก่อน เราจมน้ำเลย…โชคดีนิดนึงที่ว่า  น้ำไม่ได้ลึกมาก และมีเพื่อนดี ที่รักและเป็นห่วง โยนห่วงชูชีพมาทันเวลา คอยปฐมพยาบาล (เอิ่ม ไม่ถึงกับผายปอดอ่ะนะ)  ลูบหัว ลูบหลัง คอยจนลืมตา ช่วยพยุง จนเราลุกนั่ง เดินได้ หายดี (ในระดับที่น่าพอใจ)
—————————————————————————-
เป็นอาทิตย์หนึ่งที่เปลี่ยนแปลงทัศนคติของเราที่มีต่อชีวิตในหลาย ๆ ด้าน  (แม้ว่าจะถูกสภาวะการณ์บีบบังคับให้ต้องเปลี่ยนก็ตาม)  พยายามเป็นคนดีที่โง่ให้น้อยลง  รักตัวเองมากขึ้น แสวงหาความสุขใส่ตัวเองให้มากกว่าเดิม ใส่ใจคนอื่นให้น้อยลง …ไม่รู้หรอก ว่าที่คิดนี่ จะดีหรือเปล่า  เป็นการเห็นแก่ตัวหรือเปล่า..แต่ต้องไม่สนใจซะบ้าง…โลกก็ไม่ได้หยุดหมุน คนอื่นก็ไม่ได้เดือดร้อนนี่นา…
 
เริ่มจากการตัดสินใจภายใน 24 ชม. ว่าจะเดินทางไปสู่โลกกว้าง เอ็มจะไปทำงานที่จีนแล้ว จะไปอยู่กับเอ็มซัก 2 เดือน รอให้เอ็มเข้าที่เข้าทาง ก็จะตามไป  ยังไม่รู้หรอก ว่าจะไปทำอะไร หรือจะทำอะไรเวลาเอ็มทำงาน แต่ก็ยังดีที่ได้เริ่มออกจากกะลา…จะไปกัมพูชา พักกับพี่ชายที่ทำงานอยู่โน่น  แต่พี่ชายบอกว่าไม่มีเวลามาพาเที่ยว เพราะต้องทำงาน จะให้เราเที่ยวคนเดียวที่โน่นก็อันตราย ไม่งั้นก็ต้องเดือนกันยาโน่น..เลยเปลี่ยนใจ  ไปออสเตรเลียก่อนดีกว่า ว่าจะบิน 30 มิถุนา กลับ 9 กรกฎา เพื่อนเรียนจบ 30 มิถุนาพอดี เที่ยวด้วยกัน กลับวันเดียวกัน ตื่นเต้นมาก  ไม่เคยบินเดี่ยว ไม่เคยท่องเที่ยวคนเดียว skill ด้านการท่องเที่ยวได้แค่ 1 เต็ม 10 แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดี…เผอิญจริง ๆ ว่าเพื่อนเห็นชื่อใน msn ว่าจะไปกัมพูชา เลยบอกจะไปด้วย  ไม่ต้องพึ่งพี่ชายแล้ว  แต่ปรากฎ เพื่อน ๆ คนอื่นยุ่ง ๆ กัน ก็เลื่อนไปก่อน  เที่ยวในประเทศทริปสั้น ๆ จะได้ไปกันง่ายหน่อยก็น่าจะดี…ก่อนเราจะไปออสเตรเลีย…อืม…ไม่เลว…เสียดายอย่างเดียว ที่รู้อย่างกะทันหันว่าเอ็มจะไปจีนต้นพฤษภา ไปตั้งเดือนนึง ไปด้วยไม่ได้ …เพื่อนสนิทหายไปหนึ่งคน…ไม่เป็นไร ชั้นยังมีแกอยู่ในใจเสมอ…
 
ได้ยินพี่เจี๊ยบคุยให้ฟังเรื่องพี่เอก ว่าเค้าแปลหนังสือเล่มที่ 4 แล้ว ใช้เวลาสี่ทุ่มถึงเที่ยงคืนทุกวัน ทั้ง ๆ ที่งานยุ่งมาก ๆ …ทำให้ไฟเราลุกโชนอีกครั้ง หลังจาก pause เรื่องแปลหนังสือไปใช้ชีวิตทำงานเต็มเวลาอยู่ตอนนี้…ทำให้ตัดสินใจทันทีว่าจะเลิกทำงานกับคนห่วย ๆ สิ่งแวดล้อมเลว ๆ อย่างเด็ดขาด..จะพักและหันมาตามรอยความฝันของตัวเองต่อ ทำสิ่งที่พูดมานานว่าจะทำ แต่ก็ไม่ได้ทำซะที…แปลหนังสือ, ท่องเที่ยว, เรียนเต้นรำ ,เรียน graphic design ,ตั้งใจเรียนภาษาจีน และไปเรียนภาษาสวย ๆ อย่างสเปน อิตาลี หรือ ฝรั่งเศส  , ช่วยโปรเจคของเพื่อน ๆ ,ลงมือสร้างโปรเจคของตัวเอง , พบเจอคนใหม่ ๆ …แดดสีทองเริ่มส่องแสงรำไร…
 
พอบอกนายฝรั่ง ว่าเราไม่สนแล้วล่ะ ไอ้การเมืองน้ำเน่าในองค์กรเนี่ย  เราไม่ต้องการ being no one and floating in the middle of nowhere in this organization anymore บอกเค้าเรื่องแผนการข้างบน  เค้าก็อึ้งไป บอก  i need you…จะหาหนทางแก้ไข หาตำแหน่ง หางานที่ไม่ต้องไปยุ่งกับไอ้พวกเส็งเคร็งนั่น…แต่เราไม่ต้องการแม้แต่จะเฉียดกรายเข้าไปเกี่ยวข้องกับพวกนั้นอีกแล้ว ไม่อยากให้นายเรามารับภาระค่าเงินเดือนทั้ง ๆ ที่เค้าก็งบน้อย เค้าก็บอก เค้าไม่อยากเสียน้อยเสียยาก เสียมากเสียง่าย เค้าก็ดิ้นรน จนมาถึง option ที่ว่า เราทำงานกับเค้าแบบ consultant based ก็ได้นะ  แล้วยูอยากจะไปทำอะไรอย่างที่ยูว่าก็ตามใจ ตราบใดที่ you can deliver your work  …ก็น่าสน  ได้เงิน ได้ทำตามที่ต้องการ แต่ก็คงกระอักกระอ่วนน่าดู  เพราะนายฝรั่งก็โดน isolated to an island where no one will invite him to cross over to mainland เราก็คงโดนปล่อยเกาะเหมือนกัน แต่สำหรับเราถ้าจะรับทำแบบนั้นจริง ๆ คงต้องมองว่าเกาะนั้นเป็นฮาวาย  เพราะเราไม่ต้องไปยุ่งกับพวกเลว ๆ ลอยตัว  ทำโน่นทำนี่ไปตามประสา  ถ้าเกาะนั้นไม่หนุก  ก็เลิกติดเกาะซะ ก็สิ้นเรื่อง แต่ก็ต้องรอเค้ามาคุยกับ CEO  ว่าจะอนุมัติ option นั้นรึเปล่า  …แต่ก็ไม่เห็นแคร์เลย  เพราะเราจะโบยบิน บิน บินไป….ถึงไม่รู้ว่าทางข้างหน้าจะเป็นยังไง แต่มีเพื่อน ๆ ที่เรารักอยู่ และมีปีกแห่งความฝัน  มันก็คงไม่เลวร้ายนักหรอก….
 
ได้กลิ่นมั้ย…ดอกไม้กำลังจะบาน….
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

4 Responses to บิน บิน ไป

  1. เหมือนเจี๊ยบ says:

    Lovely blog! Writing could be another hobby of yours.

  2. Anchalee says:

    นักเขียน  ก็เป็นหนึ่งในความฝันนะ  แต่ท่าทางเวลาจะไม่อำนวย  เพราะฝันเยอะเหลือเกิน หนักไป เด๋วตื่นแล้วปวดเฮด !

  3. nina says:

    reading your blog is like looking at the blue sky after a heavy storm … beautiful

  4. Krikkiat says:

    ตามรอยความฝัน โดยการท่องเที่ยว แล้วเก็บภาพแห่งความทรงจำ เป็นวิถีที่เราต้องการ
    ชีวิตนึงมันสั้นนัก ต้องใช้ให้คุ้ม

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s