ชีวิตอิสระ ลั้ลลา

สบายใจจริง ๆ ไม่ได้ทำงานออฟฟิศแล้ว   ตื่นสาย ๆ ได้  ไม่เครียดอีกตะหาก  อยากทำอะไรเมื่อไหร่ก็ทำ..นอนตีสี่  ตื่นสิบเอ็ดโมง   สุโขสโมสรคนนอนดึกตื่นเที่ยง  วิ้วววววว
 
ตอนนี้เริ่มแปลหนังสือแล้ว  ไม่หมูเลย..โขโบก..โขโบก..กว่าจะหาศัพท์เหมาะ ๆ เล่นเอาลมจับเหมือนกัน คือเล่าให้ฟังนิดนึงว่า ถ้าอยากแปลหนังสือ ก็ต้องไปหาหนังสือที่อยากแปลมาลองแปลดู  แต่ต้องยังไม่มีใครแปลมาก่อน  แล้วลองส่งให้สำนักพิมพ์ดู   เป็นสาเหตุให้ต้องต้องเร่งปั่น  ไม่งั้นเดี๋ยวจู่ ๆ หนังสือที่แปลนี่มีคนแปลออกมา ก็เจ๊งพอดี…
 
ต้องช่วยงานคุณฝรั่งด้วย  ทำธุรกิจชา  หืดขึ้นเหมือนกัน  คือไม่รู้อะไรเกี่ยวกับชาเลยน่ะ  …รู้แต่เวลาขาชา มือชา 555  นี่ก็ต้องรีบเหมือนกัน เค้าเร่งยิก ๆ  ไอ้เราก็อยากทำอะไรที่เราอยากทำก่อนน่ะ  เพราะตอนนี้ว่างแล้ว  ก็ต้องฉวยโอกาสไว้ …
 
ได้ทำอะไรหลายอย่างเลย …ไปพิมพ์หนังสือให้คนตาบอด..อ่านหนังสือที่ซื้อมาตั้งแต่สัปดาห์หนังสือคราวที่แล้ว (ยังอ่านไม่หมดเลยอ่ะ  จะมีสัปดาห์หนังสืออีกแล้ว  คราวนี้ซื้อไม่ต่ำกว่า 7 พันบาทแหงม ๆ เพราะต้องซื้อหนังสือเกี่ยวกับการแปลด้วย)  ไม่อยากเชื่อว่าภายในไม่ถึงเดือนนึงนี่อ่านหนังสือไปแล้ว 20 กว่าเล่ม  โอ้แม่เจ้าสะเด่าเด็ดดวงทรวงในน้องนี่…
 
ชักติดใจรสชาติชีวิตอิสระแล้วสิ…มีความสุข…ไม่ต้องทำงานประจำ…รู้งี้ออกตั้งนานแว้ววววว …
by the way  บางคนที่ออฟฟิศเก่ายังคิดว่าเราลาออกเพราะไปทำงานที่อื่นอยู่เลย  ไม่เข้าใจว่ามันจะคอยจับผิดอะไรกันนักหนา…บอกว่าไม่ได้ทำที่ใหม่ ไม่ได้ทำที่ใหม่ (โว้ยย)  พูดภาษาคนไม่เข้าใจรึงาย…มีแต่คนบอกว่า  ไม่รู้ทำไมแกทนอยู่ได้ตั้งนาน…ก็นึกอยู่เหมือนกัน …นั่นน่ะดิ…แต่ตอนนี้…รอดแล้วเฟ้ยยย
This entry was posted in Life. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s