สะบายดี ปะเทดลาว ม่วนซื่นหลาย

โดนเพื่อนหลายคนแซวว่าชั้นทำงานเป็นไกด์ป่ะเนี่ย เงินเยอะนะ เที่ยวจั๊ง…แหม ชีวิตเราก็เท่านี้ ไปเปิดโลก เปิดตา เปิดใจด้วยการท่องเที่ยว ม่วนซื่นหลาย…
ลาวเป็นประเทศที่เราอยากไปมานานแล้ว ภาษาน่ารัก ซื่อ ๆ ประเทศสวยงาม (เท่าที่เห็นในรูป) และ lifestyle น่าสนใจมาก ได้ทีวันหยุดปิยะปีนี้ เลยล่อซะ 19 -24 ตุลาซะเรย ไปกะเอ้ เนื่องจากเอ้หลังเดี้ยง และเราไม่อยากทรมานกับการนั่งรถนานเกินไป เลยตัดสินใจนั่งเครื่อง ตอนแรกว่าจะไปแค่เวียงจันทน์กับหลวงพระบางแต่ตั๋ว Bangkok Airways เต็ม เลย re-route ใหม่นั่งการบินไทยไปลงเวียงจันทน์  รถทัวร์ไปวังเวียงและหลวงพระบาง  กลับเวียงจันทน์ด้วย Lao Airlines เพื่อต่อการบินไทยกลับบ้าน สะระตะทริปนี้ประมาณสองหมื่น
 
ไปเที่ยวลาว หาข้อมูลแล้วงง อย่างขอวีซ่า ขนาดในเว็บของสถานฑูตลาวยังบอกว่าต้องขอวีซ่า แต่เว็บบอร์ดหลายที่บอกขอบ้าง ไม่ขอบ้าง โทรไปสถานฑูตก็กว่าจะมีคนรับสาย ล่อไปสามวัน สรุป คนไทยไปลาว ไม่ต้องขอวีซ่าแล้ว ไป stamp เอาที่ ต.ม.ของลาวที่สนามบิน หรือ ด่านต่าง ๆ อยู่ได้ประมาณเดือนนึง    tourist attractions ก็ต้องไปหาตามเว็บบอร์ดหรือเว็บบริษัททัวร์เอาจะง่ายกว่า ขอบอกว่า ควรจองที่พักไปก่อนล่ะ เพราะเราเห็นนักท่องเที่ยวหลายคนเลยที่มาหาเอาดาบหน้า แล้วต้องเดิน backpack หาที่ไปเรื่อย ๆ เพราะมันเต็ม แต่บอกไว้เลยว่าอย่าจองผ่าน world-hotellink เยินมาก เพราะมันรับจ่ายตังผ่าน paypal ซึ่งแย่มาก มี service charge ด้วย แถม process ก็ยุ่งยาก service ก็ห่วย เมล์ไปตอบช้าโคด ตอบมาก็ไม่ค่อยช่วยอะไรเท่าไหร่  ไปเจอ agoda ทีหลัง เรทก็เท่ากัน แต่ไม่มี charge แถมมี live chat กับ call center เริ่ดมาก แต่เราหาที่พักกระชั้นชิด เลยไม่ได้ใช้ agoda คราวหน้าใช้แน่ (เป็นไงล่ะ รู้จักมั้ย word of mouth น่ะ customer is king เว้ย) …เนื่องจากเราเตรียม trip plan ล่วงหน้า เพื่อนเอ้ถามว่าไปกะทัวร์ป่าว เอ้เลยบอกว่ามีบริษัททัวร์ส่วนตัวช่วยจัดให้…ชิ ไม่รู้อะไร ไปเจอเจ้เจี๊ยบและเพื่อนชั้นอีกหลายคนจัดทริป ยิ่งกว่านี้อีกย่ะ เรื่องไรจะไปตายเอาที่ต่างบ้านต่างเมือง เอาเวลาไปเที่ยวดีกว่ามานั่งมั่วนะยะ
 
ออกเดินทางเช้าตรู่วันที่ 19 เนื่องจาก flight เช้าโคด ตอน 7.35 คืนวันที่ 18 เลยโทรเรียก taxi มารับบ้านเอ้ตีห้าห้าสิบ เวง มันมาสายค่า ล่อมาซะเกือบหกโมงยี่สิบ บอกว่าหาบ้านไม่เจอ รีบจนหูตั้ง ไปถึงสนามบินสุวรรณภูมิในเวลาสิบห้านาที กรี๊ด…บ้ารึเปล่า แถว Passport Control ยาวหยั่งกะซื้อของลดราคา   เรางี้เต้นเป็นลิงเลย กูจะทันขึ้นเครื่องมะเนี่ย ได้ข่าวว่า boarding หกโมงห้าสิบ เจ็ดโมงสิบห้ากูยังต่อแถวอยู่เลยค่า ในที่สุดต้องอาศัยหน้าด้าน ขอแทรกคิวคนอื่น คู่แรกไม่ให้ เค้า boarding 7.10 เอาวะ ไม่ให้ กูขอคนอื่นก็ได้ แต่ก็ยังช้าอยู่ดี เลยไม่ไหวแล้วเฟ้ย เห็นพนักงานเค้าแทรกคิวให้เด็กและคนชราไปทำด้านหลังเคาน์เตอร์ ขอหน้าด้านอีกรอบ พุ่งเข้าไปบอกว่าเครื่องจะออกแล้วค่า เค้าใจดีเลยแทรกให้ เสร็จแล้ววิ่งอ้วกแตก ปอดจะระเบิด Gate ไกลโคด ต้องเช็คของอีก ทัน Final Call พอดีเด๊ะ ฮ่วย…เป็นบทเรียนว่า อย่าเชื่อใจบริการ call center บริษัทแท๊กซี่ว่ามันจะมาตรงเวลา…ยังไม่ออกจากกรุงเทพก็มีเสียวซะแล้ว…ขึ้นเครื่องซัดมักกะโรนีซะเกลี้ยง อาหารการบินไทย อร่อยใช้ได้
 
ใช้เวลาห้าสิบนาที ก็ถึงสนามบิน Wattay ในเวียงจันทน์ จะบอกว่าแลกตังในตัวเมืองจะได้เรทดีกว่า (western union ก็โอนะ ดีกว่าร้านทั่วไปบางร้านอีก) แต่เราเอาเซฟ เลยแลกที่สนามบิน แลกคนละสองพันบาทก่อน โอ้ว ได้จับเงินล้านเป็นครั้งแรก ได้มาล้านสองกว่า ๆ …แม่เจ้า taxi เข้าเมือง 6 USD โดนฟันหัวแบะ…เข้าพักที่ B&P hotel ซึ่งก็บ้าน ๆ ราคายี่สิบกว่าเหรียญ ก็เอาเหอะ…เก็บของเสร็จก็มาเดินเล่น ซื้อแผนที่ ชมเมือง สามล้อเรียกลูกค้าตลอดทาง…ตอนที่ไป อากาศตอนเช้าจะหนาวและมีหมอก แต่พอเข้าช่วงสาย ๆ ยิ่งตอนกลางวัน ร้อนตับแตก แดดแรงจนเราดำ เหงื่อแตกซิ่ก บ้านเมืองลาว มีของไทยขายให้รึ่ม FMCG ซีดีหนัง นิตยสาร ยันทีวีที่ฉายรายการทีวีไทย โดยเฉพาะละคร ตกเย็นเปิดช่อง 7 ดูละครไทยกันเฉยเลย…คนลาวพูดไทยได้เยอะ ถึงพูดไม่ได้ ก็พอฟังกันออกเพราะรากภาษามันคล้ายกัน โฆษณาบางตัว เอามาจากเมืองไทย แล้วพากย์+ ใส่ copy ลาวเอา ภาษาลาวหลายคำอ่านแล้วขำกิ๊ก…ที่เที่ยวในเวียงจันทน์ไม่เยอะ วันเดียวก็เที่ยวหมด แต่มีอะไรน่ารัก ๆ ระหว่างทางให้ดู…อย่างนักเรียนลาวจะใส่ผ้าซิ่น เสื้อเชิ้ตขาว  …ป้ายถนน อย่างอลังการ     เราไป "ตลาดเช้า" กัน อยู่บนถนนลานช้าง ก่อนถึง "ประตูชัย" ภายในตลาดเช้ามีร้านค้ามากมายตั้งแผงขายสินค้านานาชนิด ตั้งแต่ผ้าทอลาวลายโบราณ เครื่องใช้ไม้สอยในบ้าน เครื่องใช้ไฟฟ้า งานแกะสลักไม้ คล้ายกับตลาดจตุจักรบ้านเรา แต่โทรมกว่าเยอะ ตลาดเปิดทั้งวัน เห็นเกาะอกหลายสไตล์  ที่ขำคือ product display อันนี้ พื้นที่ใช้สอยได้ประโยชน์มาก  จะบอกว่า ถ้าได้ไปหลวงพระบาง ก็อย่าเพิ่งซื้อของที่นี่ ที่โน่นถูกกว่า แต่เราไม่รู้ เลยไม่อยากเสี่ยง ซื้อเป้ ถุงผ้าน่ารัก ๆ มา ส่วนเอ้ก็ซื้อเสื้อยืดยอดนิยมที่สกรีนคำว่า "สะบายดี" และ อักษรลาว…เวลาซื้อของ กรุณาต่อราคา เวลาหาข้อมูลที่ไหนแล้วเจอว่าราคาไม่ได้บวกเยอะน่ะ ถึงคูณเป็นเงินไทยมันจะถูก ขอบอกว่าต่อไปเถอะ เพราะเด๋วนี้ที่นี่เค้าเปลี่ยนไป เริ่มเหมือนจีน  commercialize มากขึ้นแล้ว ยิ่งเจอนักท่องเที่ยวก็ยิ่งบวกแพง บางทีต้องทำเป็นเดินหนี แล้วเค้าก็จะเรียกเราเองแถมลดราคาบางทีครึ่งนึงอ่ะ เราโดนหลอกกันวันสุดท้ายด้วย (ติดตามต่อไปแล้วค่อยแล้วให้ฟัง)  เวลาซื้อของก็ควรซื้อเป็นเงินกีบ เพราะถ้าเป็นเงินไทย จะเสียเปรียบเรื่องอัตราแลกเปลี่ยน ยิ่งซื้อเยอะ ๆ ก็จะขาดทุนเรท เป็นร้อยเชียวนา ทำเป็นเล่นไป…เดินทะลุไปห้างของเค้า มีจัด event ด้วย มี pretty / M.C.แล้วมีนักร้องลาวมาร้องด้วยนะ…เดินเมื่อยแล้วหิว เลยไปกินข้าวเที่ยงกันที่ร้านในโรงแรม เพราะหาร้านอาหารไม่ค่อยมี อาหารที่ลาวก็แพงอยู่นะสำหรับนักท่องเที่ยว พอ ๆ กับกินตามร้านอาหารในเมืองไทย ยกเว้นพวกข้าวเปียก (ก๋วยเตี๋ยว) ตามข้างทาง แบบโทรม ๆ หน่อยยัง 5000 กีบ (ประมาณ 20 บาท) กินมื้อนี้หมดไป 300 กว่าบาท ลาบเราว่าบ้านเราอร่อยกว่าว่ะ คนลาวกิน baquette (ขนมปังฝรั่งเศส)กันทั่วเมือง ขายริมทางกันเลย น้ำดื่มก็ไม่แพง ประมาณสิบบาท ดื่มได้…
 
กลับไปที่ bus station ซึ่งอยู่หลังตลาดเช้า จะไปดูราคา VIP Bus ไปวังเวียง คนขับตุ๊ก ๆ พุ่งเข้ามาเลย บอกว่าตั๋ว VIP bus ต้องไปจองอีกที่นึง จะไป เด๋วคิดเหมาเป็นแพคเกจให้ ไปธาตุหลวง + ไปที่จองรถทัวร์ + ไปส่งให้ที่โรงแรม ตกลงราคาที่สองคน 28,000 กีบ (ประมาณร้อยบาท)  "ธาตุหลวง" เป็นศาสนสถานที่สำคัญที่สุดของประเทศลาว ไม่ไปไหว้ เหมือนไปไม่ถึงเวียงจันทน์ ค่าเข้า 5000 กีบ ไปถึงพี่ตุ๊ก ๆ รออยู่ด้านหน้าเพื่อรับกลับ ธาตุหลวงสวยมาก สีทองอร่าม ไม่เหมือนบ้านเราที่กระจกสี ๆ เพียบ แดดร้อนแต่ลมเย็น ภาพฝาผนังเค้าเหมือนการ์ตูนชาดกบ้านเรา ช่างไม่เก่งเท่า มีภาพเขียนของนักวาดภาพมาแปะขายตามกำแพงด้วย สวยดี…เสร็จแล้วพี่ตุ๊กตุ๊กพาไปซื้อตั๋ว ปรากฎ เป็นบริษัททัวร์ สรุปพี่ได้ค่านายหน้าใช่มะเนี่ย ฮ่วย ค่าปี้ (ตั๋วน่ะ อย่าคิดมาก 555) คนละหกหมื่นกีบ ก็โอเค แต่ถามแทงใจดำเค้าว่า รถน่ะมีแอร์มั้ย มีสิ  มีแอร์น่ะ เปิดแอร์ตลอดนะ ไม่ใช่ว่าปิดตอนขึ้นเขา (เนื่องจากหาข้อมูลมาแน่ไง) แหม ก็ขึ้นเขาอากาศมันเย็น   สรุป มีปิดแอร์แน่ ๆ ต้องทำใจ ….เราไม่ได้ไป ประตูชัย ,หอพระแก้ว , วัดศรีเมือง หรือที่อื่นเลย เพราะเหนื่อยกันแล้ว เสียดายเหมือนกัน
 
กลับโรงแรม อาบน้ำ ดูหนังโง่ ๆ เรื่องนึง + เรื่อง Dark Water ตกค่ำ ออกไปเดินเล่นริมโขง เหมือนพัทยาเลย มีร้านอาหารริมทะเล เจอร้านจิ้มจุ่ม หัวละ 25000 (ประมาณแปดสิบกว่าบาท) ตักได้ไม่อั้น เนื้อ หมู ผัก เฟรนช์ฟราย ชิกูวะ เก้าลอเก้า กินไม่หมดคิดตังสามหมื่นกีบ ตอนแรกไม่เห็นป้าย เลยตักมันหมูมาเพียบ เพราะกลัวติดกระทะ (แต่น้ำมันก็กระเด็นตลอดเลย) ทำไงดี เหลือมันหมูบาน เลยต้องเอาทิสชู่ห่อ ๆ ลับ ๆ ล่อ ๆ หาที่ทิ้ง ฮ่วย …
 
กินเสร็จก็รีบนอน เด๋วตื่นไม่ทัน …ไว้มาเล่าต่อวันที่สองเด้อค่ะเด้อ
About these ads
This entry was posted in Travel. Bookmark the permalink.

One Response to สะบายดี ปะเทดลาว ม่วนซื่นหลาย

  1. natchanut says:

    โห น่าสนุกจังค่พ จะรอฟังต่อนะ พี่
     
    ถ้าว่างๆ เสาร์นี้ เจอกันที่ วาทินีนะค้า

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s